Joanna Opiat-Bojarska „Testerka wierności”

Dodaj komentarz

Testerka wierności

Utwór: Testerka wierności

Autor: Joanna Opiat-Bojarska)

Premiera: 26 marca 2017 Teatr Polskiego Radia

Reżyseria: Adam Wojtyszko

Realizacja akustyczna: Paweł Szaliński:

Opracowanie muzyczne: Marian Szałkowski

Seria: Teatrzyk Zielone Oko

Czas trwania: 34’45″

Obsada

Honorata: Lucyna Malec

Piotr Łukawski: Sławomir Pacek

Monika Zaremba pseud. Moniuszko: Wiktoria Gorodeckaja

Krzysztof Madejski: Paweł Szczęsny

Komisarz Jankowski: Grzegorz Kwiecień

Aspirant Wachowiak: Maciej Makowski

Wiesław Botko: Dorota Landowska

Alicja Botko: Marta Chodorowska

Fabuła

„Testerka wierności” autorstwa Joanny Opiat-Bojarskiej to trzymająca w napięciu, wielowątkowa historia kryminalna, która zręcznie bawi się konwencją thrillera psychologicznego. Główną bohaterką opowieści jest Monika Zaremba (przedstawiająca się również jako Moniuszko), pracownica elitarnej i wysoce skutecznej agencji zajmującej się sprawdzaniem wierności partnerów. Monika jest profesjonalistką w każdym calu – cyniczną, pozbawioną złudzeń co do męskiej natury i przekonaną, że każdego mężczyznę da się uwieść, jeśli tylko dobierze się odpowiednią strategię. Akcja zawiązuje się w momencie, gdy do agencji zgłasza się nowa, bardzo zdenerwowana klientka o imieniu Honorata. Kobieta pragnie przetestować swojego męża, 42-letniego Piotra Łukawskiego, podejrzewając go o skłonności do zdrady. Honorata oferuje Monice sporą premię w wysokości dwóch tysięcy złotych, pod warunkiem że testerka zdobędzie twarde dowody na niewierność męża, ale bez posuwania się do faktycznej zdrady fizycznej (konsumpcji).

Zmotywowana hojną ofertą Monika przystępuje do realizacji swojego planu, który początkowo przebiega bez najmniejszych zakłóceń. Kobieta aranżuje „przypadkowe” spotkanie, udając awarię swojego roweru na trasie, którą zazwyczaj porusza się figurant. Piotr Łukawski łapie przynętę i zatrzymuje się, by pomóc bezradnej rowerzystce. Mężczyzna odgrywa rolę uczynnego dżentelmena, co Monika natychmiast wykorzystuje, zapraszając go na kawę w ramach rzekomej wdzięczności. Podczas spotkania testerka stosuje swój sprawdzony arsenał sztuczek psychologicznych, flirtu i manipulacji, spodziewając się, że mężczyzna szybko ulegnie jej wdziękom, jak dziesiątki innych przed nim. Ku jej wielkiemu zaskoczeniu, Piotr okazuje się zupełnie inny niż typowi, przewidywalni klienci – jest kulturalny, szarmancki, intrygujący i sprawia wrażenie człowieka głęboko uczciwego.

Ten nieoczekiwany obrót spraw staje się punktem zwrotnym w życiu głównej bohaterki. Zamiast zdemaskować rzekomo niewiernego męża, Monika wpada we własne sidła i autentycznie zakochuje się w swoim figurancie. Jej dotychczasowy cynizm ustępuje miejsca fascynacji, a kobieta zaczyna wierzyć, że w końcu spotkała miłość swojego życia. Pod wpływem tych gwałtownych emocji podejmuje radykalne decyzje – zwalnia się z agencji testerek, odcinając się od swojej mrocznej profesji, i postanawia rozpocząć z Piotrem nowe życie. Zainspirowana ich wspólnym wyjazdem do Berlina, gdzie odwiedzili „Escape Room”, Monika decyduje się na otwarcie własnego, podobnego biznesu. Para planuje wspólną przyszłość, a Piotr obiecuje, że odejdzie od żony Honoraty, zabierając ze sobą majątek ulokowany w diamentach, co ma im zapewnić luksusowy start.

Romantyczna sielanka zostaje jednak brutalnie przerwana przez tragiczną zbrodnię. Piotr Łukawski zostaje znaleziony martwy na terenie nowo otwartego Escape Roomu Moniki. Mężczyzna zginął od silnego uderzenia w głowę, a sejf, w którym rzekomo miały znajdować się cenne diamenty mające sfinansować ich nowe życie, jest całkowicie pusty. Na miejsce zbrodni przybywa policja – doświadczony komisarz Jankowski oraz asystujący mu aspirant Wachowiak. Funkcjonariusze natychmiast rozpoczynają dochodzenie, a Monika, ze względu na miejsce znalezienia zwłok oraz bliską relację z ofiarą, z miejsca staje się jedną z głównych podejrzanych.

Podczas intensywnych przesłuchań załamana Monika decyduje się na pełną szczerość i wyjawia śledczym całą, skomplikowaną prawdę. Opowiada o swojej dawnej pracy, o zleceniu od Honoraty, o tym, jak misja zamieniła się w prawdziwe uczucie, oraz o rzekomych diamentach. Policja, dysponując nowymi faktami, kieruje swoje podejrzenia na zdradzaną żonę, Honoratę, która miała wyraźny motyw – zemstę za romans i chęć odzyskania drogocennych kamieni. Jednakże w miarę postępów w śledztwie, policjanci zaczynają drążyć w przeszłości zamordowanego Piotra. Odkrywają szokujące fakty, które całkowicie burzą obraz idealnego kochanka, w jaki wierzyła Monika. Okazuje się, że Piotr posiadał mroczną przeszłość, byłą żonę Wiesławę Botko oraz córkę Alicję, i w rzeczywistości był bezwzględnym manipulatorem, oszustem i drapieżnikiem, który żerował na zakochanych w nim kobietach.

Finał słuchowiska przynosi mroczne i dramatyczne rozwiązanie, w którym wszystkie elementy układanki wskakują na swoje miejsce. Śledztwo ujawnia, że zbrodnia była kulminacją lat kłamstw, manipulacji i krzywd wyrządzonych przez Piotra. W decydującym momencie dochodzi do konfrontacji policji z prawdziwą morderczynią, która przyznaje się do winy bez cienia skruchy. Zbrodnia nie była wynikiem nagłej pasji czy zwykłej chciwości, ale zdesperowaną, chłodno skalkulowaną próbą ochrony własnego dziecka i powstrzymania mężczyzny, który systematycznie niszczył życie kolejnych kobiet. Historia kończy się gorzką ironią – profesjonalna „testerka wierności”, która uważała, że wie o mężczyznach wszystko, sama padła ofiarą największego oszustwa, płacąc za to zrujnowanym życiem i złamanym sercem.

Testerka wierności

Testerka wierności

5/5 - (1 vote)

Marek Żelkowski „Podwójne zlecenie”

Dodaj komentarz

Podwójne zlecenie

Utwór: Podwójne zlecenie

Autor: Marek Żelkowski

Premiera: 29 listopada 2002 Teatr Polskiego Radia

Reżyseria: Waldemar Modestowicz

Realizacja akustyczna: Maria Olszewska

Opracowanie muzyczne: Małgorzata Małaszko

Seria: Teatrzyk Zielone Oko

Czas trwania: 28’20″

Obsada

Edith Norton: Krystyna Tkacz

Eric Norton: Krzysztof Kowalewski

Frank: Marcin Troński

Robin: Artur Barciś

Fabuła

Słuchowisko to pełna czarnego humoru, cyniczna opowieść o moralnym zepsuciu i bezwzględności. Akcja rozpoczyna się w gabinecie zadowolonego z siebie dyrektora, Erika Nortona, który popijając luksusową whisky i paląc cygaro, delektuje się myślą o rychłej śmierci swojej żony. Norton wynajął dwóch zawodowych morderców, aby pozbyli się małżonki, i z niecierpliwością oczekuje na finał sprawy, wierząc, że jego problemy wkrótce znikną na zawsze.

Tymczasem wynajęci przez niego kilerzy, spokojny i wyrachowany Frank oraz nieco bardziej nerwowy Robin, włamują się do wyznaczonego domu, aby wykonać wyrok. Zamiast bezbronnej kobiety, natrafiają tam jednak na innego uzbrojonego mężczyznę, niejakiego Clive’a. Po krótkiej, brutalnej konfrontacji i obezwładnieniu nieznajomego, na jaw wychodzi absurdalna prawda. Okazuje się, że Clive to również płatny morderca, który został wynajęty przez żonę Nortona w dokładnie tym samym celu – miał zlikwidować jej męża.

Ta niecodzienna sytuacja, stanowiąca tytułowe „podwójne zlecenie”, wprawia Franka i Robina w sporą konsternację. Szybko analizują oni finansowe konsekwencje tego zbiegu okoliczności. Zauważają, że jeśli wykonają swoje zlecenie i zabiją żonę, Norton zapłaci im resztę honorarium, ale jeśli to Clive pierwszy zabije Nortona, oni sami zostaną z niczym. Frank decyduje się przepędzić Clive’a i bierze sprawy we własne ręce, układając naprędce nowy, znacznie bardziej dochodowy plan.

W kolejnym kroku Frank i Robin udają się bezpośrednio do żony Nortona, Edith. Zamiast ją zabić, mordercy informują kobietę, że jej plan się nie powiódł, a wynajęty przez nią Clive został zneutralizowany. Wykorzystując szok i osaczenie kobiety, Frank przechodzi do bezwzględnego szantażu. Zmusza przerażoną Edith do oddania wszystkich posiadanych w domu pieniędzy, a następnie każe jej podpisać dokument, na mocy którego przekazuje mu ona na własność swoją luksusową willę, rzekomo w ramach spłaty długu karcianego.

Pozbawiwszy Edith majątku, wyrachowany Frank udaje się na spotkanie ze swoim pierwotnym zleceniodawcą, Erikiem Nortonem. Informuje go o spisku żony i o tym, że to on, Frank, uratował mu życie, przechwytując wynajętego przez nią zabójcę. Frank cynicznie wykorzystuje tę informację, by wyciągnąć od Nortona natychmiastową wypłatę zaległych 70% honorarium, a także zmusza go do obietnicy wypłacenia dodatkowej, ogromnej premii, gdy tylko Edith ostatecznie zniknie. Norton, wierząc, że Frank wciąż działa w jego interesie, ulega szantażowi i zgadza się na wszystko.

Finał słuchowiska obnaża do reszty makabryczny „profesjonalizm” morderców. Frank, po ogołoceniu z pieniędzy i majątku obojga małżonków, wraca do Robina. Informuje partnera, że Norton wyjechał właśnie z kolegami z zarządu na polowanie do lasu. Zamiast jednak dokończyć pierwotne zlecenie na Edith, Frank nakazuje Robinowi udać się do lasu i zastrzelić… samego Erika Nortona. Tłumaczy to w przewrotny sposób faktem, że skoro wzięli już dom i pieniądze od żony (która chciała śmierci męża), to honor i zawodowa uczciwość nakazują im solidnie wywiązać się z tej zapłaconej roboty.

5/5 - (1 vote)

Ewa Dąbrowska-Orzelska „Kłopot z Ferdynandem”

Dodaj komentarz

Kłopot z Ferdynandem

Utwór: Kłopot z Ferdynandem

Autor: Ewa Dąbrowska-Orzelska

Premiera: 6 października 1971 Teatr Polskiego Radia

Reżyseria: Zofia Rakowiecka

Realizacja akustyczna: Jerzy Jeżewski

Inne emisje: 1983-07-23, 2002-11-08

Seria: Teatrzyk Zielone Oko

Czas trwania: 27’42″

Obsada

Mąż: Zdzisław Mrożewski

Żona: Zofia Rysiówna

Ferdynand, ich krewny: Andrzej Zaorski

Iza: Czesław Wołłejko

Fabuła

Słuchowisko rozpoczyna się od sceny w pędzącym samochodzie, w którym starsze, dość cyniczne i zgorzkniałe małżeństwo – Walery i Iza – udaje się z niezwykłą misją. Iza prowadzi auto bardzo brawurowo i nieostrożnie, co stanowi tło dla ich nerwowej rozmowy. Okazuje się, że o piątej nad ranem odwiedziła ich zrozpaczona Katarzyna, która poinformowała ich, że została porzucona przez swojego męża, tytułowego Ferdynanda. Małżonkowie jadą pod adres nowej wybranki uciekiniera, aby przeprowadzić stanowczą interwencję. Pod płaszczykiem moralnego oburzenia i chęci pomocy Katarzynie kryje się jednak wyraźna interesowność – Walery i Iza borykają się z problemami finansowymi i po cichu liczą, że przy okazji uda im się uszczknąć coś z majątku bogatego Ferdynanda.

Po dotarciu na miejsce bohaterowie stają przed elegancką, luksusowo urządzoną willą, co tylko utwierdza ich w przekonaniu, że Ferdynand opływa w dostatki. Drzwi otwiera im bardzo atrakcyjna, beztroska młoda kobieta. Iza i Walery z miejsca zakładają, że mają do czynienia z bezwzględną kochanką, która z premedytacją rozbiła małżeństwo Katarzyny. Wchodzą do środka i natychmiast przyjmują ton wyższości, próbując zawstydzić dziewczynę i brutalnie przemówić jej do sumienia. Młoda gospodyni, swobodnie częstując ich sherry i ciasteczkami, wydaje się kompletnie nie rozumieć rzucanych oskarżeń. Jej odpowiedzi są pełne absurdu – wspomina między innymi o swoim zmarłym ojcu architekcie, zupełnie ignorując zarzuty o romans, co prowadzi do serii komicznych i absurdalnych nieporozumień.

W trakcie tej kuriozalnej konwersacji uwaga starszego małżeństwa skupia się na mężczyźnie leżącym na podłodze obok kominka. Osobnik ten jest całkowicie zamroczony i pijany w sztok. Iza i Walery, zaślepieni swoim początkowym założeniem, automatycznie uznają, że to właśnie ich zaginiony Ferdynand. Iza przez chwilę ma wątpliwości, zauważając, że mężczyzna jest łysy i w ogóle nie przypomina krewnego, ale Walery szybko to racjonalizuje, przypominając żonie, że ostatni raz widzieli Ferdynanda, gdy ten miał zaledwie siedem lat. Młoda kobieta rzuca jedynie mimochodem, że ów pijany mężczyzna wygrał minionej nocy ogromną sumę pieniędzy w pokera.

Przekonani, że bezbłędnie zlokalizowali cel swojej podróży, Iza i Walery decydują się na drastyczny krok. Pod pretekstem „ratowania” niewiernego męża i zwrócenia go prawowitej żonie, postanawiają po prostu wynieść nieprzytomnego mężczyznę z willi i zabrać go do swojego samochodu. W ich działaniu trudno szukać wielkiej empatii, przebija przez nie raczej chęć szybkiego załatwienia sprawy i pozbycia się kłopotu. Co ciekawe, młoda kobieta nie stawia żadnego oporu i pozwala im zabrać pijaka. Starsze małżeństwo interpretuje to jako ostateczny dowód na to, że rzekoma kochanka zdążyła się już znudzić zgubnym i hulaszczym stylem życia Ferdynanda.

Zaraz po umieszczeniu mężczyzny w samochodzie, chciwa natura Izy i Walerego bierze górę i zaczynają oni bez skrępowania przeszukiwać kieszenie nieprzytomnego pasażera. Zgodnie z wcześniejszymi słowami młodej kobiety, znajdują w nich potężny plik banknotów. To odkrycie wprawia ich w ogromną ekscytację, ale kluczowym znaleziskiem okazuje się wyciągnięty złożony kawałek papieru. Jest to odręcznie napisany list, a dokładniej weksel i akt przekazania własności. Z jego treści jasno wynika, że autor pisma zrzeka się praw do luksusowej willi, w której przed chwilą gościli, na rzecz posiadacza listu, a wszystko to w ramach uregulowania gigantycznego długu karcianego z minionej nocy.

Finał słuchowiska przynosi błyskotliwy i całkowicie komediowy zwrot akcji. Podpis widniejący pod aktem zrzeczenia się majątku brzmi: „Ferdynand”. W tym momencie do zdezorientowanych małżonków wreszcie dociera brutalny absurd ich sytuacji. Zaczynają rozumieć, że pijany mężczyzna w ich samochodzie to wcale nie mąż Katarzyny, lecz obcy hazardzista, który wczorajszej nocy ograł prawdziwego Ferdynanda z całego dobytku. Prawdziwy Ferdynand, zrujnowany i pozbawiony dachu nad głową, po prostu ratował się ucieczką, zostawiając w swojej willi zwycięzcę partii pokera. Iza i Walery uświadamiają sobie z przerażeniem, że właśnie uprowadzili i okradli z wygranej zupełnie przypadkowego człowieka, a ich samozwańcza, „bohaterska” misja moralna od samego początku była jedną wielką, kompromitującą farsą.

5/5 - (1 vote)

Raymond Chandler „Czysta robota”

Dodaj komentarz

Czysta robota

Utwór: Czysta robota

Autor: Raymond Chandler

Premiera: 21 sierpnia 1993 Teatr Polskiego Radia

Przekład: Robert Ginalski

Adaptacja: Bożena Helbrecht

Reżyseria: Jan Warenycia

Realizacja akustyczna: Ewa Szałkowska

Czas trwania: 35’06″

Obsada

Michał Pawlicki

Ewa Kania

Adam Bauman

Marek Frąckowiak

Andrzej Tomecki

Marek Obertyn

Renata Pękul

Arkadiusz Bazak

Jan Prochyra

Tomasz Zaliwski

Fabuła

Słuchowisko rozpoczyna się od wizyty prywatnego detektywa, Dalmasa, u swojego mocodawcy. Dalmas bez owijania w bawełnę informuje swojego rozmówcę, że zamierza zrezygnować z prowadzonej sprawy, która dotyczy szantażu wymierzonego w potężną wytwórnię filmową Eclipse Films. Detektyw jest zniesmaczony faktem, że całe śledztwo utknęło w martwym punkcie, a jego szefom zależy jedynie na zatuszowaniu afery i uniknięciu skandalu za wszelką cenę. Główny bohater odmawia bycia pionkiem w brudnej grze, odrzuca propozycję przyjęcia dziesięciu tysięcy dolarów za milczenie i decyduje się opuścić gabinet, nie zważając na ostrzeżenia.

Niedługo potem akcja nabiera dramatycznego tempa, gdy Dalmas angażuje się w sprawę morderstwa niejakiego Dereka Waldena. Walden, stosunkowo bogaty mężczyzna borykający się z problemem alkoholowym, został znaleziony martwy w swoim mieszkaniu. Detektyw dowiaduje się od kapitana policji, że zbrodni dokonano nad ranem, a ofiara zginęła od strzału z pistoletu. Sprawa od samego początku wydaje się być powiązana z szantażystami, którzy od dłuższego czasu dręczyli Waldena, posiadając kompromitujące materiały.

Kluczowym dowodem w policyjnym śledztwie staje się znaleziona na miejscu zbrodni broń, w której ktoś celowo opiłował numery seryjne, aby utrudnić identyfikację. Dalmas podejmuje własne dochodzenie i spotyka się z kobietami zamieszanymi w życie Waldena, próbując ustalić prawdziwe motywy zbrodni i odnaleźć ukryte powiązania. Szybko wychodzi na jaw, że zamordowany posiadał wielu wrogów, a jego nagła śmierć mogła być na rękę różnym osobom z lokalnego półświatka. Detektyw odkrywa ślady prowadzące do człowieka o nazwisku Barwond, uświadamiając sobie, że szantaż był jedynie wierzchołkiem góry lodowej.

Nieustępliwość i dociekliwość Dalmasa szybko sprowadzają na niego poważne kłopoty. Detektyw zostaje skonfrontowany przez miejscowych gangsterów, w tym groźnego Riccio, którzy próbują go zastraszyć i brutalnie zmusić do porzucenia prowadzonego śledztwa. Dalmas, zachowując typowy dla siebie cynizm i twardy charakter, nie daje się łatwo złamać i otwarcie drwi z przestępców. Zdaje sobie jednak sprawę, że znalazł się w samym środku niebezpiecznej wojny gangów, a stawka w tej grze właśnie drastycznie wzrosła.

Sytuacja staje się niezwykle krytyczna, gdy główny bohater wpada w ręce dwóch profesjonalnych, zamiejscowych morderców wynajętych do jego likwidacji. Bandyci, uzbrojeni w broń maszynową ukrytą w pokrowcu, uprowadzają detektywa i wywożą go samochodem w ustronne miejsce. W trakcie dramatycznej jazdy Dalmas wykazuje się niezwykłym sprytem i refleksem – w odpowiednim momencie chwyta za kierownicę i celowo doprowadza do groźnego wypadku na skrzyżowaniu, zderzając się z taksówką. Dzięki temu brawurowemu manewrowi porywacze zostają obezwładnieni na miejscu i natychmiast trafiają w ręce policji.

Finał słuchowiska to spotkanie Dalmasa z kapitanem policji, podczas którego detektyw w błyskotliwy sposób wyjaśnia całą skomplikowaną intrygę. Dalmas udowadnia, że to nie wynajęci zabójcy ani szantażyści pociągnęli za spust w mieszkaniu Waldena. Prawdziwym mordercą okazała się osoba z bliskiego otoczenia ofiary, która z premedytacją wykorzystała sytuację z szantażem jako idealną przykrywkę, podrzucając broń należącą do przestępców, by zrzucić na nich całą winę. Kapitan policji przyjmuje to wyjaśnienie, a brutalna i zawiła sprawa zostaje ostatecznie podsumowana przez niego jako tytułowa „czysta robota”.

5/5 - (1 vote)

Earl Derr Biggers „Charlie Chan prowadzi śledztwo”

Dodaj komentarz

Charlie Chan prowadzi śledztwo

Utwór: Charlie Chan prowadzi śledztwo

Autor: Earl Derr Biggers

Premiera: 26 października 1985 Teatr Polskiego Radia

Przekład: Marek Zakrzewski

Adaptacja: Iwona Smolka

Reżyseria: Jan Warenycia

Realizacja akustyczna: Wojciech Truszczyński

Emisje w cyklu: (wakacyjny cykl) Kryminały – Romanse – Horrory [w innym terminie niż premiera]

Czas trwania: 31’35″

Obsada

Mecenas Tayt: Ryszard Barycz

Marph Kenway: Krzysztof Gosztyła

Pamela Potter: Ewa Kania

Inspektor Hayley: Stefan Knothe

Ross: Tomasz Marzecki

Inspektor Duff: Marek Obertyn

Roland Kim: Tadeusz Włudarski

Charlie Chan: Wojciech Zagórski

Fabuła

Akcja słuchowiska rozpoczyna się w Londynie, gdzie w ekskluzywnym hotelu Broome dochodzi do zuchwałego morderstwa amerykańskiego turysty, pana Drake’a z Detroit. Śledztwo w tej sprawie przejmuje inspektor Duff ze Scotland Yardu, współpracujący z inspektorem Haleyem. Szybko okazuje się, że motywem zbrodni na pewno nie był rabunek, ponieważ przy ofierze – uduszonej w nocy za pomocą łańcuszka od zegarka – znaleziono nienaruszone czeki podróżne oraz dużą gotówkę w wysokości ponad trzech tysięcy funtów. Zmarły podróżował ze swoją wnuczką, Pamelą Potter, w ramach zorganizowanej wycieczki dookoła świata, której przewodnikiem jest doktor Lofton.

W toku dochodzenia wychodzą na jaw pierwsze, zagadkowe poszlaki. Okazuje się, że z pokoju Drake’a zginął ważny list, a w pobliżu miejsca zbrodni morderca porzucił niezwykle dziwny rekwizyt – mały woreczek wypełniony zwykłymi kamykami. Inspektor Duff rozpoczyna przesłuchania bardzo zróżnicowanych i ekscentrycznych uczestników wycieczki, starając się wyłonić podejrzanego. Wśród podróżnych znajduje się cierpiący na bezsenność Ronald Keane, który feralnej nocy błąkał się po korytarzu, bardzo nerwowy Walter Honywood, który jest w trakcie rozwodu, a także pochodzący z Chicago gangster Minchin oraz tajemniczy Ross. Atmosfera w grupie gęstnieje, gdyż staje się jasne, że bezwzględny morderca znajduje się wśród nich.

Zgodnie z planem wycieczki, turyści udają się w dalszą drogę do Francji, jednak zagrożenie nie mija. W Nicei dochodzi do kolejnej tragedii – w hotelowym parku zostaje znaleziony zastrzelony Walter Honywood. Chociaż lokalna policja wstępnie skłania się ku tezie o samobójstwie, inspektor Duff, który nieustępliwie podąża śladem wycieczki, jest przekonany, że to kolejne morderstwo. Teorię tę potwierdza fakt, że pokój Honywooda został skrupulatnie przeszukany, co dowodzi, że zbrodniarz wciąż desperacko szuka czegoś w bagażach uczestników wyprawy.

Podróżnicy docierają w końcu aż do Honolulu, gdzie sprawy przybierają nagły i bardzo dramatyczny obrót. Śledzący mordercę inspektor Duff wpada w pułapkę i zostaje niespodziewanie postrzelony przez nieznanego napastnika. Ponieważ ciężko ranny detektyw ze Scotland Yardu nie może samodzielnie kontynuować dochodzenia, w sprawę musi zaangażować się jego stary przyjaciel – genialny miejscowy detektyw, Charlie Chan. Z radością i wrodzoną sobie skromnością przejmuje on stery śledztwa, obiecując ująć zbrodniarza i pomóc swojemu koledze po fachu.

Charlie Chan, wykorzystując swój niezwykły zmysł dedukcji i cierpliwość, gromadzi pozostałych uczestników morderczej wycieczki na decydującą konfrontację. Detektyw w mistrzowski sposób łączy wszystkie, pozornie niepasujące do siebie poszlaki: zaginione listy, podejrzane zachowania konkretnych osób oraz tajemniczy woreczek ze zwykłymi kamieniami, który morderca celowo zostawił przy pierwszej ofierze. Chan błyskotliwie odkrywa, że klucz do rozwiązania tej makabrycznej zagadki nie leży wcale w teraźniejszości, lecz w mrocznej przeszłości i wydarzeniach, które miały miejsce wiele lat temu w Afryce Południowej.

W pełnym napięcia finale Charlie Chan demaskuje prawdziwego sprawcę morderstw, którym okazuje się być Ross. Detektyw ujawnia jego prawdziwe motywy: w przeszłości w Afryce Południowej to właśnie Honywood ukradł Rossowi cenne brylanty oraz odebrał mu ukochaną kobietę, Sybil Conway, która następnie również została zamordowana. Ross dołączył do wycieczki, aby dokonać krwawej zemsty. Zabił Drake’a, ponieważ ten znał jego tajemnicę i mógł go rozpoznać, a następnie zlikwidował Honywooda, by wyrównać dawne, bolesne rachunki. Woreczek ze zwykłymi kamykami pozostawiony przy pierwszej ofierze był ironicznym i symbolicznym podpisem mordercy, nawiązującym do skradzionych diamentów. Zdemaskowany Ross zostaje aresztowany, a pełna trupów podróż wreszcie znajduje swój finał.

5/5 - (1 vote)