Archiwum autora: mentor

Marek Hłasko „Wilk”

Adaptacja: Aleksandra Głogowska

Reżyseria: Aleksandra Głogowska

Realizacja akustyczna: Maciej Kubera

Opracowanie muzyczne: Aleksandra Głogowska

Obsada: Krzysztof Szczepaniak, Marian Opania, Andrzej Ferenc, Przemysław Bluszcz, Leon Charewicz, Zbigniew Konopka, Elżbieta Nagel, Zuzanna Saporznikow, Miłosz Konkel, Aleksander Kaźmierczak, Aleksander Sosiński, Konrad Szymański

Czas trwania: około 48 minut

Słuchowisko na podstawie debiutanckiej powieści Marka Hłaski „Wilk”.

„Wilk”, choć był debiutem literackim Marka Hłaski na publikację musiał czekać ponad sześćdziesiąt lat. Zaginiona powieść Hłaski została odnaleziona dopiero w 2015 roku. Na trzy maszynopisy we wrocławskim Ossolineum natknął się Radosław Młynarczyk, pracując nad swoją pracą dyplomową z polonistyki na Uniwersytecie Gdańskim. W 2015 roku „Wilka” wydało wydawnictwo ISKRY.

Młodociany bohater „Wilka”, Rysiek Lewandowski, marzy o lepszym życiu, niż mają jego rodzice i sąsiedzi. Życie na Marymoncie, w dwudziestoleciu międzywojennym, w dzielnicy biedoty, ludzi wykluczonych i bezrobotnych, którzy nie mając szans na znalezienie pracy, wchodzą na drogę przestępczą, nie jest marzeniem dorastającego chłopaka. Młody człowiek, zapatrzony w westerny, szuka dla siebie szlachetnego wzorca do naśladowania, marzy aby być jak Ken Maynard, szlachetny kowboj walczący z niesprawiedliwością, w ten sposób Rysiek chce zmienić otaczające go realia.  Śni o lepszym życiu, nie do końca wiedząc, czym to „lepsze życie” ma być i gdzie je znaleźć.

„Wilk” to też kronikarski zapis rozbudowującej się Warszawy,w powieści Hłaski pojawiają się opisy konkretnych ulic, niektóre z nich nie istnieją już na mapie miasta, co czyni z książki ciekawy materiał dla varsavianistów. Wąskie, nieutwardzone ulice tworzące górzysty labirynt bez wyjścia, koślawe, grożące zawaleniem domy, bezpańskie psy, ogromne szczury – to wszystko tworzy krajobraz najbliższej okolicy Ryśka Lewandowskiego.

W słuchowisku wykorzystano fragmenty ścieżki dźwiękowej filmu „Zbieg” autorstwa Włodzimierza Kotońskiego.

Opis słuchowiska pochodzi ze strony Polskiego Radia, jednak dziwna sprawa – po jego emisji znikł ze wszystkich stron, na których był:

Nie ma go na polskieradio.pl, nie ma na polskieradio24.pl. Ale w Internecie nic nie ginie.

Kapitan Nemo. Władca mórz

Od 16 marca br. (2020) od poniedziałku do piątku o godzinie 10.35 w Programie I Polskiego Radia nadawane jest słuchowisko z roku 1974 według powieści Juliusza Verne „20.000 mil podmorskiej żeglugi”.

Reżyseria: Jerzy Markuszewski.

Realizacja: Jerzy Jeżewski.

Obsada: Jan Matyjaszkewicz, Piotr Fronczewski, Igor Śmiałowski, Józef Nalberczak, Andrzej Szalawski.

Świetna kreacja Piotra Frączewskiego. Wielka szkoda, że nasze publiczne radio nie udostępnia podcastów tego słuchowiska.

 

Roberto Cossa „Bunia”

Przedstawienie z roku 1996 w reżyserii Henryka Rozena. Adaptacja Ewy Stockiej-Kalinowskiej, realizacja Jacek Kasperek.

Obsada:

Stanisława Celińska – Bunia

Emilian Kamiński – Chicho

Elżbieta Kijowska – Maria

Marek Obertyn – Carmelo

Antonina Girycz – Aniula

Magdalena Warzecha – Marta

Jerzy Kozłowski – Don Francisco

Opracowanie muzyczne: Małgorzata Małaszko

Jest to groteskowa opowieść o rodzinie włoskich emigrantów, których życie zdominowała ciesząca się nienasyconym apetytem nestorka rodu, czyli tytułowa Bunia – w tej roku znakomita Stanisława Celińska.

Stuletnia Bunia cieszy się, mimo podeszłego wieku, doskonałym zdrowiem fizycznym oraz wilczym apetytem. Apetyt starowinki rujnuje rodzinę, którą utrzymuje Carmelo, wnuk Buni. Carmelo ma na bazarze stragan z warzywami, ale zyski z niego nie wystarczają na skromną egzystencję sześcioosobowej rodziny, bo przy apetycie Buni wiele warzyw, zamiast do klientów, trafia na stół w domu Carmela. Carmelo ma żonę, Marię, która prowadzi dom przy pomocy ciotki męża, córki Buni – Anyuli i dwudziestoletnią córkę Martę. Marta rzekomo pracuje w aptece i oddaje swoje zarobki na utrzymanie domu. Tak naprawdę jednak sprzedaje perfumy, a kilka razy w tygodniu wychodzi wieczorem z domu pod pretekstem nocnych dyżurów. Bunia nie jest jedynym darmozjadem w domu; Carmelo utrzymuje także swojego brata, który jest „artystą” – twierdzi, że kompozytorem, choć nigdy nie skończył żadnego utworu. Chicho jest chorobliwie leniwy; zawód kompozytora to jedynie wymówka, dzięki której wykręca się od pracy, mimo że jego brat musi harować od świtu do nocy. Carmelo, a zwłaszcza Maria, znoszą to z rosnącym zniecierpliwieniem. Pozycję Chicha w domu Carmela umacnia ciotka – Chicho jest ulubieńcem Anyuli, nieświadomej, że siostrzeniec podlizuje się jej i manipuluje jej uczuciami. Anyula jest natomiast jedyną osobą, która kocha Bunię…

Vladimirs Kaijaks „Trzy opowieści o miłości”

Jest to historia miłości widziana w perspektywie natury, zmagania się z niemocą i koniecznością, ujęta w symboliczne obrazy podobne do słyszanego w lesie echa. Pełna niezwykłej atmosfery, tajemnicza, niepokojąca.
Vladimir Kaijaks przedstawił opowieść o miłości dwojga ludzi – Marietty i Indryka. W ich intymny świat wkracza trzecia osoba – Ans: obcy drwal, kierownik robót leśnych, w którym delikatna, pełna współczucia dla zwierząt Marietta stopniowo się zakochuje. Indryk to człowiek pozbawiony złudzeń, twardy („w naturze nie ma litości”), protekcjonalnie traktujący swoją – nieco naiwną, jak twierdzi – ukochaną. Paradoksalnie zostanie ofiarą własnych sądów; Marietta zakocha się w Ansie, odrzucając uczucia dawnego ukochanego.

Wydaje się, że niemoc jakiej doświadcza Indryk podcza próby zabicia tytułowego kruka przez jest symbolem walki z Ansem. Jest także metaforą sytuacji, w której się znalazł Indryk: z jednej strony chce zabić kruka (Ansa), by znowu być z ukochaną, z drugiej ludzi – traci tym samym szanse na odzyskanie miłości Marietty.

Przekład Wiesławy Karaczewskiej,
adaptacja Iwony Malinowskiej,
reżyseria Henryka Rozena.

Obsada: Piotr Fronczewski, Joanna Pacuła, Hanna Skarżanka, Mariusz Dmochowski, Waldemar Walisiak i inni.

(opracowanie Polskiego Radia)

Mario Vargas Llosa „Rozmowa w katedrze”

Przekład Zofii Wasitowej.
Adaptacja Bożeny Markowskiej.
Reżyseria Janusza Kukuły.

Obsada: Krzysztof Gosztyła, Zdzisław Tobiasz, Mirosława Dubrawska, Piotr Bajor i inni.

Adaptacja powieści wybitnego peruwiańskiego pisarza Mario Vargasa Llosy. Ta wielopłaszczyznowa i wielowątkowa powieść z sensacyjną intrygą daje obraz społeczeństwa peruwiańskiego i ukazuje mechanizmy władzy dyktatorskiej państwa latynoskiego. Ma jednak odniesienia nie tylko do krajów Ameryki Łacińskiej lecz i do innych systemów totalitarnych.

(opracowanie Polskiego Radia)

Sapkowski Andrzej „Wiedźmin”

Wiedźmin nie jest rębajłą pokroju Conana. To mistrz miecza i fachowiec czarostwa, strzegący moralnej i bilogicznej równowagi w cudownym świecie fantasy. Z woli Sapkowskiego w ów świat pełen potworów i bujnych charakterów, skomplikowanych intryg i eksplodujących namiętności wnosi Geralt nasze problemy, mitologie i nowoczesny punkt widzenia. Staje się więc widzem i bohaterem, oskarżonym i sędzi ą, kochankiem i błaznem, ofiarą i katem. Przewrotna literacka robota, łącząca walory moralitetu, postmodernistycznej zabawy dla intelektualistów i przygodowego czytadła dla każdego.

Powieść czyta znany telewizyjny lektor – Roch Siemianowski

Stanisław Lem „Solaris”

Stanisław Lem (ur. 1921) najwybitniejszy przedstawiciel polskiej science-fiction, zyskał rozgłos międzynarodowy jako eseista-futurolog.
„Solaris” (1961) to jedna z najważniejszych powieści nurtu. Główny jej problem dotyczy możliwości porozumienia różnych światów oraz granic ludzkiego poznania. Na planecie Solaris ląduje ekspedycja z Ziemi. Ludzie stają w obliczu zagadkowego bytu, jakim jest solaryjski ocean – galareta z plazmy, która okazuje się tworem myślącym.

Adaptacja powieści zrealizowana w Teatrze Polskiego Radia podzielona była na sześć dwudziestokilkuminutowych odcinków.

Bohumil Hrabal „Postrzyżyny”

Przekład Andrzeja Czcibora Piotrowskiego.

Adaptacja Hanny Bielawskiej.

Reżyseria Wojciecha Markiewicza.

Słuchowisko według opowiadania Bohumila Hrabala z roku 1974.

Adaptacja radiowa z roku 2000.

Wystąpili:

jako Maria – Danuta Stenka,

jako Bohumil Hrabal (Bogusz) – Marian Opania,

jako Francin – Krzysztof Kowalewski,

jako Doktor Gruntorad – Zdzisław Wardejn,

jako Pepin Jerzy Bończak,

jako Pan de Giorgi – Janusz Kłosiński,

jako Bodzio Czerwinka – Łukasz Lewandowski.

 

Irwin Shaw „Lucy Crown”

Przekład Marii Boduszyńskiej-Borowikowej.

Adaptacja Ewy Stockiej-Kalinowskiej.

Reżyseria Andrzeja Pruskiego.

Obsada: Zofia Kucówna, Marek Bargiełowski, Piotr Bajor, Monika Bezak i inni.

Długość: około 120 minut.

Tytułowa bohaterka jest wrażliwą i zdominowaną przez męża kobietą, dlatego też całe uczucie przelewa na syna. Aby osłabić emocjonalny związek matki z synem, Oliver Crown angażuje do opieki nad chłopcem studenta Jeffa.

(opracowanie Polskiego Radia)