Archiwum kategorii: Dramat w Teatrze Wyobraźni

Dramat w Teatrze Wyobraźni

Arystofanes „Żaby”

Dodaj komentarz

Przekład Artura Sandauera.

Adaptacja Iwony Malinowskiej.

Reżyseria Pawła Łysaka.

Premiera: rok 1999.

Emisja: 20 stycznia 2008, godz. 21:30

Czas trwania: 01h 10m.

Obsada: Krzysztof Kowalewski, Wiktor Zborowski, Marek Obertn, Bronisław Pawlik,Katarzyna Tatarak, Maria Seweryn, Agnieszka Kotlarska, Jacek Jarosz, Janusz Zakrzeński, Mieczysław Morawski, Rafał Mohr, Lech Łotocki

Żaby” to komedia polityczna autorstwa greckiego komediopisarza Arystofanesa, napisana w 425 roku p.n.e. W dziele tym autor krytykuje atenyjskie elity polityczne i społeczne, pokazując absurdalność ich działań. Głównymi bohaterami są żaby, które wyszły z rzeki, aby zabrać władzę w Atenach i zmienić porządek polityczny. „Żaby” jest jednym z najlepiej zachowanych dzieł starożytnej komedii, a także jednym z najważniejszych zapisów antycznej kultury i tradycji politycznej.

W „Żabach” Arystofanesa, Dionizos – bóg sztuki dramatycznej, decyduje się odwiedzić Hades w celu sprowadzenia zmarłego niedawno Eurypidesa. Razem ze swoim sługą Ksantiasem wyrusza w podróż pełną zabawnych perypetii. W Hadesie dochodzi do pojedynku między Eurypidesem a Ajschylosem, w którym każdy z dramaturgów zachwala swoje wiersze. Mimo wszelkich starań Eurypidesa, werdykt przypada Ajschylosowi, który będzie mógł powrócić na ziemię. Dzięki temu hołd jest składany pierwszemu greckiemu tragikowi, który zapoczątkował grę emocjami na scenie, która miała wydźwignąć teatr z zapaści.

5/5 - (2 votes)

Stanisław Wyspiański „Sędziowie”

Dodaj komentarz

Reżyseria Waldemara Modestowicza

Oprawa muzyczna: Renata Baszun

Realizacja akustyczna: Tomasz Perkowski

Emisja: 17 lutego 2008, godz. 21:30

Obsada:
Piotr Fronczewski /Samuel/,
Mariusz Bonaszewski /Natan/,
Franciszek Pieczka /Dziad/,
Krzysztof Kowalewski /Sędzia/,
Grzegorz Damięcki /Urlopnik/
Julia Kijowska /Jewdocha/,
Dominika Kluźniak /Joas/,
Aneta Teodorczuk-Perchuć /Dziewczyna/,
Agnieszka Judycka /Dziewczyna/,
Wojciech Wysocki /Żandarm/,
Krzysztof Wakuliński /Nauczyciel/,
Andrzej Mastalerz /Aptekarz/,
Andrzej Blumenfeld /Wójt/,
Wojciech Machnicki /Ksiądz/

„Sędziowie” to dramat napisany przez Stanisława Wyspiańskiego, który sam nazwał go tragedią. Akcja toczy się w karczmie i nie jest podzielona na akty. Głównymi postaciami są karczmarz Samuel, jego synowie Natan i Joas, służąca Jewdocha, jej ojciec Dziad, zrujnowany przez Samuela oraz Urlopnik. Na końcu pojawiają się sędziowie, którzy reprezentują biurokratyczną sprawiedliwość i są traktowani komediowo. Natan, pod wpływem ojca, uwodzi Jewdochę i zamierza obarczyć ją winą za swoje czyny. Joas, wrażliwy i moralnie czysty, oskarża sprawców i umiera. Samuel, poruszony śmiercią syna, przyznaje się do winy. Postać Samuela jest najbardziej skomplikowana, jest silnym i bezwzględnym człowiekiem interesu, ale również nosi ze sobą smutek i mroczne tajemnice. W obliczu straty dziecka pojmuje ogrom swoich win.

W dramacie ukazane jest wiejskie środowisko żydowskie w Galicji, pełne ludzi o różnych charakterach i losach. Na pierwszym planie znajdują się bogaci i bezwzględni Samuel i Nathan, którzy uważają pieniądz i zysk za najważniejsze wartości. Po drugiej stronie jest Jukli, wiejski handlarz i filozof, jedyny sprawiedliwy człowiek we wsi. Dramat opowiada także o nieszczęśliwej miłości ukraińskiej dziewczyny i tragice dzieciobójstwa. Historia ta ukazuje, że gdziekolwiek jest ludzka krzywda, tam jest też zemsta. W tle znajduje się rodzina Maramoroschów, wydziedziczona i pokrzywdzona, której wrogowie przychodzą upomnieć się o sprawiedliwość.

Akcja dramatu „Zbrodnia w galicyjskiej wsi” oparta jest na autentycznej historii zdarzenia, które miało miejsce w wiosce Jabłonicy pod Stanisławowem w Galicji w lipcu 1899 roku. Doszło tam do zabójstwa ciężarnej służącej, Jewdochy Abramczuk, która zginęła w wyniku postrzału. Oskarżenia padły na miejscowego handlarza bydła, Natana Marmorosza, 25-latka, który pozostawał z dziewczyną w stosunku miłosnym. Śledztwo było trudne, ponieważ sprawca nie został złapany na gorącym uczynku. W rok po morderstwie odbyła się rozprawa, na której Marmorosz został uniewinniony przez większość głosów. Autor dramatu, Wyspiański, stworzył zarys dramatu przed uniewinnieniem podejrzanego, ale nie uwzględnił wyroku sądowego, by nie naruszyć kompozycji sztuki. Natan pozostaje w sztuce jako jednoznacznie zły sprawca.

5/5 - (2 votes)

Tomasz Man „Crash Europe”

Dodaj komentarz

Reżyseria: Tomasz Man.

Realizacja: Andrzej Brzoska.

Opracowanie muzyczne: Renata Baszun.

Emisja: 29 marca 2009, godz. 20:30

Obsada: Dorota Landowska, Jerzy Radziwiłowicz, Eliza Borowska, Sebastian Pawlak, Jan Englert, Beata Ścibakówna, Jacek Braciak, Zdzisław Wardejn, Danuta Stenka, Rafał Królikowski, Anna Dereszowska.

Autor opowiada historię swoich bohaterów, którzy przemieszczają się po różnych miastach Europy. Akcja rozgrywa się w Warszawie, Berlinie, Pradze, Budapeszcie, Paryżu, Londynie, Wilnie, Amsterdamie i Rzymie.

Bohaterowie tej historii są zafascynowani karierą, seksem i pieniędzmi. Dla nich nie ma żadnych granic, by osiągnąć swoje cele. Pojęcie „moralności” jest im obce. Autor pisze, że Europejczyk jest nieustannie nienasycony seksualnie, dlatego poszukuje przygód i romansów. Małżeństwo traktuje jako przeszkodę, a dzieci jako zbyt kosztowne. Zamiast religii wybiera nowiny, modę i zakupy. W świętach najważniejsze są dla niego prezenty.

5/5 - (3 votes)

Paul Barz „Kolacja na cztery ręce”

Dodaj komentarz

Przekład Jacka Stanisława Burasa.

Adaptacja i reżyseria Janusza Kukuły.

Emisja: 19 kwietnia 2009, godz. 19:00.

Obsada: Krzysztof Wakuliński jako Haendel i Marian Opania jako Bach.

„Kolacja na cztery ręce” to komedia autorstwa Paula Barza, opierająca się na fikcyjnym spotkaniu dwóch wybitnych muzyków – Bacha i Haendla. Sztuka przedstawia konfrontację ich dzieł, stawiając pytanie o to, które z nich jest ważniejsze. W rzeczywistości, jak podkreśla autor, obaj artyści nigdy się nie spotkali, a sztuka stanowi okazję do przedstawienia ich dyskusji na temat przewagi jednego dzieła nad drugim. Postaci dramatu próbują przekonać siebie nawzajem za pomocą argumentów, tworząc zabawną i pełną humoru sytuację.

„Kolacja na cztery ręce” to komedia, której akcja rozgrywa się wokół fikcyjnego spotkania dwóch wielkich kompozytorów XVIII wieku – Jerzego Fryderyka Haendla i Jana Sebastiana Bacha, którzy nigdy w rzeczywistości się nie spotkali. W trakcie wyszukanej kolacji, podczas której serwowane są najbardziej wyszukane potrawy, panowie prowadzą polemikę na temat swoich dzieł i próbują przekonać do siebie miłośnika opery, kamerdynera Schmidta. Paul Barz, niemiecki dramatopisarz i muzykolog, przygląda się z bliska ich postaciom, poddając je uważnej analizie i stawiając pytania o cenę sławy, pogoń za sukcesem i wpływami oraz czy sztukę można wycenić.

„Kolacja na cztery ręce” to zabawna i inteligentna komedia, która łączy historię z fikcją. Paul Barz, autor sztuki, przedstawia spotkanie dwóch wielkich muzyków XVIII wieku – Jana Sebastiana Bacha i Jerzego Fryderyka Haendla. Choć w rzeczywistości obaj artyści nigdy się nie spotkali, Barz wyobraża sobie tę sytuację jako okazję do skonfrontowania dwóch różnych stylów i charakterów.

Barz skupia się na kontrastach między Bachiem i Haendlem, przedstawiając ich jako skrajnie odmienne postaci. Haendel jest miłośnikiem londyńskich salonów, bogaty i wpływowy, ulubieniec królów, natomiast Bach jest skromny, biedny, ale uznany i szanowany. Obaj kompozytorzy znają swoje dzieła, lecz różnią się stylistyką, a także podejściem do życia.

Sztuka ta jest pełna humoru i ironii, a także skłania do refleksji nad zaskakująco współczesnymi problemami, takimi jak pogoń za sukcesem, władzą i wpływami, ceną sławy, czy też wartością sztuki.

Aktorstwo jest doskonałe, a oprawa muzyczna przenosi słuchacza wprost do XVIII wieku. „Kolacja na cztery ręce” to sztuka, która zachwyca nie tylko miłośników muzyki, ale także tych, którzy chcą pogłębić swoją wiedzę na temat kultury i historii epoki baroku. To spektakl, który z pewnością pozostanie na długo w pamięci słuchacza.

5/5 - (3 votes)

Wacław Potocki „Dialog o Zmartwychwstaniu Pańskim”

Dodaj komentarz

Słuchowisko w adaptacji i reżyserii Danuty Jagły.

Nagranie z 1994 roku.

Emisja (kolejna): 13 czerwca 2009, godz. 18:50.

Obsada: Ewa Wencel, Sławomira Łozińska, Marta Lipińska, Bożena Miller-Małecka, Andrzej Ferenc, Tadeusz Borowski, Henryk Talar, Marek Obertyn, Jan Kulczycki, Józef Mika, Włodzimierz Press, Adam Bauman, Maciej Szary, Tomasz Krupa, Henryk Machalica, Krzysztof Kołbasiuk, Gustaw Lutkiewicz, Jerzy Rogowski, Tomasz Marzecki, Wojciech Machnicki, Mariusz Bonaszewski, Jacek Jarosz, Zdzisław Wardejn, Jan Prochyra.

„Dialog o Zmartwychwstaniu Pańskim” jest jedynym dramatem w twórczości poetyckiej Wacława Potockiego. To unikatowe dzieło powstało w okresie dojrzałości twórczej autora „Wojny chocimskiej” i różni się od pozostałych utworów tego okresu. Jest to oryginalna hybryda średniowiecznego schematu misterium rezurekcyjnego z psychologicznie pogłębionymi charakterami postaci oraz alegorycznymi komentarzami do historii świętej. Choć forma teatralna jest przestarzała, Potocki wykorzystuje ją w najodpowiedniejszy sposób do przekazania dostojnej treści paschalnej.

Wacław Potocki (1621-1696) był jednym z najważniejszych poetów polskiego baroku. Jego najsłynniejszym dziełem jest epicki poemat „Wojna chocimska”, który opowiada o zwycięstwie nad Turkami w 1621 roku. Inne ważne dzieła Potockiego to „Ogród fraszek” i „Moralia”, które przedstawiają uroki życia ziemiańskiego, ale również krytykują gnuśność umysłów, ucisk chłopów, nietolerancję religijną i negatywne aspekty sarmatyzmu. Potocki pisał również wiersze okolicznościowe, pieśni, romanse oraz utwory biblijne, takie jak „Judyta” oraz „Dialog o zmartwychwstaniu Pańskim”, który był dedykowany Wojewodzinie krakowskiej z Ossolina Lubomirskiej.

5/5 - (4 votes)