Utwór: Podwójne zlecenie
Autor: Marek Żelkowski
Premiera: 29 listopada 2002 Teatr Polskiego Radia
Reżyseria: Waldemar Modestowicz
Realizacja akustyczna: Maria Olszewska
Opracowanie muzyczne: Małgorzata Małaszko
Seria: Teatrzyk Zielone Oko
Czas trwania: 28’20″
Obsada
Edith Norton: Krystyna Tkacz
Eric Norton: Krzysztof Kowalewski
Frank: Marcin Troński
Robin: Artur Barciś
Fabuła
Słuchowisko to pełna czarnego humoru, cyniczna opowieść o moralnym zepsuciu i bezwzględności. Akcja rozpoczyna się w gabinecie zadowolonego z siebie dyrektora, Erika Nortona, który popijając luksusową whisky i paląc cygaro, delektuje się myślą o rychłej śmierci swojej żony. Norton wynajął dwóch zawodowych morderców, aby pozbyli się małżonki, i z niecierpliwością oczekuje na finał sprawy, wierząc, że jego problemy wkrótce znikną na zawsze.
Tymczasem wynajęci przez niego kilerzy, spokojny i wyrachowany Frank oraz nieco bardziej nerwowy Robin, włamują się do wyznaczonego domu, aby wykonać wyrok. Zamiast bezbronnej kobiety, natrafiają tam jednak na innego uzbrojonego mężczyznę, niejakiego Clive’a. Po krótkiej, brutalnej konfrontacji i obezwładnieniu nieznajomego, na jaw wychodzi absurdalna prawda. Okazuje się, że Clive to również płatny morderca, który został wynajęty przez żonę Nortona w dokładnie tym samym celu – miał zlikwidować jej męża.
Ta niecodzienna sytuacja, stanowiąca tytułowe „podwójne zlecenie”, wprawia Franka i Robina w sporą konsternację. Szybko analizują oni finansowe konsekwencje tego zbiegu okoliczności. Zauważają, że jeśli wykonają swoje zlecenie i zabiją żonę, Norton zapłaci im resztę honorarium, ale jeśli to Clive pierwszy zabije Nortona, oni sami zostaną z niczym. Frank decyduje się przepędzić Clive’a i bierze sprawy we własne ręce, układając naprędce nowy, znacznie bardziej dochodowy plan.
W kolejnym kroku Frank i Robin udają się bezpośrednio do żony Nortona, Edith. Zamiast ją zabić, mordercy informują kobietę, że jej plan się nie powiódł, a wynajęty przez nią Clive został zneutralizowany. Wykorzystując szok i osaczenie kobiety, Frank przechodzi do bezwzględnego szantażu. Zmusza przerażoną Edith do oddania wszystkich posiadanych w domu pieniędzy, a następnie każe jej podpisać dokument, na mocy którego przekazuje mu ona na własność swoją luksusową willę, rzekomo w ramach spłaty długu karcianego.
Pozbawiwszy Edith majątku, wyrachowany Frank udaje się na spotkanie ze swoim pierwotnym zleceniodawcą, Erikiem Nortonem. Informuje go o spisku żony i o tym, że to on, Frank, uratował mu życie, przechwytując wynajętego przez nią zabójcę. Frank cynicznie wykorzystuje tę informację, by wyciągnąć od Nortona natychmiastową wypłatę zaległych 70% honorarium, a także zmusza go do obietnicy wypłacenia dodatkowej, ogromnej premii, gdy tylko Edith ostatecznie zniknie. Norton, wierząc, że Frank wciąż działa w jego interesie, ulega szantażowi i zgadza się na wszystko.
Finał słuchowiska obnaża do reszty makabryczny „profesjonalizm” morderców. Frank, po ogołoceniu z pieniędzy i majątku obojga małżonków, wraca do Robina. Informuje partnera, że Norton wyjechał właśnie z kolegami z zarządu na polowanie do lasu. Zamiast jednak dokończyć pierwotne zlecenie na Edith, Frank nakazuje Robinowi udać się do lasu i zastrzelić… samego Erika Nortona. Tłumaczy to w przewrotny sposób faktem, że skoro wzięli już dom i pieniądze od żony (która chciała śmierci męża), to honor i zawodowa uczciwość nakazują im solidnie wywiązać się z tej zapłaconej roboty.
