Utwór: Czysta robota
Autor: Frederick Forsyth
Premiera: 24 stycznia 1981
Producent: Teatr Polskiego Radia
Przekład: Stefan Wilkosz
Adaptacja: Anna Sudlitz
Reżyseria: Sławomir Pietrzykowski
Realizacja akustyczna: Alina Langiewicz
Seria: Teatrzyk Zielone Oko
Inne emisje: 1983-09-17, 1989-07-05
Obsada
Angela Summers: Grażyna Barszczewska
Calvi: Marian Glinka
Brett: Wiesława Niemyska
Mark Sanderson: Roman Wilhelmi
oraz Aleksander Jasiński
Fabuła
Słuchowisko „Czysta robota”, przygotowane w ramach cyklu „Teatrzyk Zielone Oko”, stanowi znakomitą adaptację opowiadania Fredericka Forsytha z wyśmienitą kreacją Romana Wilhelmiego.
Główną postacią opowieści jest Mark Sanderson (grany przez Romana Wilhelmiego) – niezwykle bogaty, wpływowy londyński biznesmen i playboy, przekonany, że dzięki fortunie może zdobyć wszystko, czego zapragnie. Znużony luksusem i powierzchownymi relacjami, podczas jednego z eleganckich przyjęć poznaje Angelę Summers. Kobieta wyróżnia się spokojem i dystansem, a jego majątek oraz pozycja nie robią na niej najmniejszego wrażenia. To właśnie ta obojętność staje się dla Sandersona impulsem do coraz silniejszej fascynacji, która szybko przeradza się w obsesję. Mimo usilnych starań i determinacji, do których przywykł w świecie biznesu, napotyka jednak zdecydowany opór.
Przyczyną dystansu Angeli okazuje się jej sytuacja życiowa – kobieta jest mężatką. Jej mąż, spokojny miłośnik ptaków i autor książek o ornitologii, mieszka w odosobnionej willi na hiszpańskim wybrzeżu. Angela, choć częściowo odwzajemnia zainteresowanie Sandersona, nie zamierza opuścić męża, tłumacząc to jego zależnością od niej. Dla człowieka tak przekonanego o własnej nieomylności jak Sanderson odmowa jest nie do przyjęcia. Uznał więc, że jedynym rozwiązaniem jest usunięcie przeszkody.
Korzystając ze swoich wpływów i pieniędzy, zleca zabójstwo profesjonalnemu płatnemu mordercy o nazwisku Calvi. Zbrodnia ma zostać przeprowadzona w Hiszpanii i wyglądać na przypadkowy napad rabunkowy, pozbawiony jakichkolwiek śladów prowadzących do zleceniodawcy. Sanderson przekazuje szczegółowe informacje o trybie życia małżeństwa, wskazując idealny moment na dokonanie zabójstwa – codzienne popołudnia, gdy Angela wychodzi na plażę, pozostawiając męża samego w domu.
Calvi podejmuje się zadania i z chłodnym profesjonalizmem przygotowuje operację. Szczególną uwagę poświęca logistyce, między innymi sprytnemu przemyceniu broni przez granicę – elementy pistoletu ukrywa w wydrążonej książce. Plan wydaje się dopracowany w najmniejszym detalu, a ryzyko niepowodzenia zredukowane do minimum.
Po wykonaniu zlecenia dochodzi do spotkania w Londynie. Calvi informuje Sandersona o powodzeniu misji – mąż Angeli nie żyje, a miejsce zbrodni zostało upozorowane zgodnie z ustaleniami. Wszystko wskazuje na to, że operacja przebiegła idealnie, bez pozostawienia jakichkolwiek śladów.
Wtedy jednak pojawia się nieoczekiwany zwrot. Zabójca wspomina o nieprzewidzianej komplikacji: nagłe załamanie pogody sprawiło, że Angela nie opuściła domu i stała się świadkiem morderstwa. Calvi, działając zgodnie ze swoim „zawodowym” kodeksem, zlikwidował również ją. W ten sposób zlecenie zostało wykonane bez świadków, lecz jego konsekwencje okazują się dla Sandersona druzgocące. Osiągnął pełną bezkarność, ale jednocześnie doprowadził do śmierci jedynej osoby, którą naprawdę kochał.