Archiwum kategorii: Powieść w Teatrze Wyobraźni

Powieść w Teatrze Wyobraźni

Vladimirs Kaijaks „Trzy opowieści o miłości”

Jest to historia miłości widziana w perspektywie natury, zmagania się z niemocą i koniecznością, ujęta w symboliczne obrazy podobne do słyszanego w lesie echa. Pełna niezwykłej atmosfery, tajemnicza, niepokojąca.

Vladimir Kaijaks przedstawił opowieść o miłości dwojga ludzi – Marietty i Indryka. W ich intymny świat wkracza trzecia osoba – Ans: obcy drwal, kierownik robót leśnych, w którym delikatna, pełna współczucia dla zwierząt Marietta stopniowo się zakochuje. Indryk to człowiek pozbawiony złudzeń, twardy („w naturze nie ma litości”), protekcjonalnie traktujący swoją – nieco naiwną, jak twierdzi – ukochaną. Paradoksalnie zostanie ofiarą własnych sądów; Marietta zakocha się w Ansie, odrzucając uczucia dawnego ukochanego.

Wydaje się, że niemoc jakiej doświadcza Indryk podcza próby zabicia tytułowego kruka przez jest symbolem walki z Ansem. Jest także metaforą sytuacji, w której się znalazł Indryk: z jednej strony chce zabić kruka (Ansa), by znowu być z ukochaną, z drugiej ludzi – traci tym samym szanse na odzyskanie miłości Marietty.

Przekład Wiesławy Karaczewskiej,
adaptacja Iwony Malinowskiej,
reżyseria Henryka Rozena.

Obsada: Piotr Fronczewski, Joanna Pacuła, Hanna Skarżanka, Mariusz Dmochowski, Waldemar Walisiak i inni.

(opracowanie Polskiego Radia)

5/5 - (4 votes)

Mario Vargas Llosa „Rozmowa w katedrze”

Przekład Zofii Wasitowej.

Adaptacja Bożeny Markowskiej.

Reżyseria Janusza Kukuły.

Obsada: Krzysztof Gosztyła, Zdzisław Tobiasz, Mirosława Dubrawska, Piotr Bajor i inni.

Adaptacja powieści wybitnego peruwiańskiego pisarza Mario Vargasa Llosy. Ta wielopłaszczyznowa i wielowątkowa powieść z sensacyjną intrygą daje obraz społeczeństwa peruwiańskiego i ukazuje mechanizmy władzy dyktatorskiej państwa latynoskiego. Ma jednak odniesienia nie tylko do krajów Ameryki Łacińskiej lecz i do innych systemów totalitarnych.

„Rozmowa w katedrze” Mario Vargasa Llosy to powieść, która opowiada historię Peru lat 30-tych XX wieku. Główny bohater, Santiago Zavala, jest młodym, ambitnym pisarzem, który przyjeżdża do Limy, by rozpocząć karierę literacką. W mieście poznaje różnego rodzaju ludzi, od bogatych elit po biednych robotników, i zaczyna zdawać sobie sprawę z niesprawiedliwości i przemocy, które panują w kraju.

Llosa opowiada historię z perspektywy Santiago, który staje się świadkiem różnych wydarzeń politycznych i społecznych, takich jak rewolucyjne ruchy, przemoc i korupcja. Llosa skupia się na tematach politycznych i społecznych, takich jak walka klas, niesprawiedliwość i brak równości.

Styl pisania Llosy jest bardzo realistyczny, a jego opowieść jest pełna szczegółów i opisów, które pozwalają czytelnikowi na wyobrażenie sobie krajobrazów i sytuacji. Llosa używa także metafor i symboli, które pozwalają na głębsze zrozumienie jego przesłania.

„Rozmowa w katedrze” to powieść, która opowiada o peruwiańskiej rzeczywistości lat 30-tych XX wieku, skupiając się na tematach politycznych i społecznych. Llosa tworzy realistyczny obraz kraju, przepełniony niesprawiedliwością i przemocą, a jego opowieść jest pełna szczegółów i metafor, które pozwalają na głębsze zrozumienie przesłania. Jest to powieść, która z pewnością zainteresuje czytelników, którzy interesują się polityką i historią oraz tych, którzy lubią realistyczne opowieści.

5/5 - (4 votes)

Bohumil Hrabal „Postrzyżyny”

Przekład Andrzeja Czcibora Piotrowskiego.

Adaptacja Hanny Bielawskiej.

Reżyseria Wojciecha Markiewicza.

Adaptacja radiowa z roku 2000.

Wystąpili:

jako Maria – Danuta Stenka,

jako Bohumil Hrabal (Bogusz) – Marian Opania,

jako Francin – Krzysztof Kowalewski,

jako Doktor Gruntorad – Zdzisław Wardejn,

jako Pepin Jerzy Bończak,

jako Pan de Giorgi – Janusz Kłosiński,

jako Bodzio Czerwinka – Łukasz Lewandowski.

Słuchowisko według opowiadania Bohumila Hrabala z roku 1974, które jest częścią trylogii Miasteczko nad rzeką – jej pozostałe części to Taka piękna żałoba i Skarby świata całego.

Opowieść jest humorystyczno-nostalgicznym spojrzeniem na świat, w którym pisarz się wychował – w małym miasteczku, w którym mieszkańcy uwielbiają świniobicia i robić wszystko po swojemu…

„Postrzyżyny” Bohumila Hrabala to powieść, która opowiada historię chłopca z Czech, który przeżywa swoje pierwsze zetknięcie z dorosłością podczas swoich postrzyżyn. Jest to opowieść o dorastaniu, pierwszej miłości, a także o relacjach między rodzicami a dziećmi.

Hrabal opisuje przygody chłopca z humorem i lekkością, jednocześnie pokazując jego wewnętrzne rozterki i problemy, które pojawiają się podczas przejścia z dzieciństwa do dorosłości. Opowieść ta jest pełna ciepła i radości, ale również smutku i tęsknoty.

Hrabal pisze z wielkim zrozumieniem dla swoich bohaterów, a jego opisy są pełne życia i barw. Jego styl jest lekki, a jego opowieść jest pełna humoru i ironii.

Podsumowując, „Postrzyżyny” Bohumila Hrabala to powieść, która opowiada o dorastaniu i pierwszych miłościach. Hrabal pisze z humorem i lekkością, przedstawiając problemy i rozterki, jakie pojawiają się podczas przejścia z dzieciństwa do dorosłości. Jest to dzieło, które z pewnością zapadnie w pamięci każdego czytelnika.

5/5 - (4 votes)