Anthony Marsh „Przedstawiciel”

Autor: George Grover Kipp

Przekład: Ewa Szumańska

Adaptacja: Ewa Szumańska

Realizacja akustyczna: Andrzej Prus

Reżyseria: Zofia Rakowiecka

Producent: Teatr Polskiego Radia

Seria: Teatrzyk Zielone Oko

Premiera: 29 grudnia 1971

Czas trwania: 25’06″

Przedstawiciel

Przedstawiciel

Obsada

Kelner: Maciej Borniński

Sam/Twinney: Henryk Borowski

Santani: Tadeusz Cygler

Syders: Danuta Mancewicz

Mankham: Wacław Szklarski

Pride: Andrzej Żarnecki

Fabuła

Akcja słuchowiska rozpoczyna się z perspektywy głównego bohatera, Elliota Pride’a, który jest skromnym dziennikarzem pracującym dla tygodnika „Record”. Pewnego ranka zostaje on wezwany do gabinetu swojego potężnego szefa, redaktora naczelnego Sama Twineya. Boss informuje go, że tego samego dnia o ósmej wieczorem odbędzie się ważne spotkanie w „Błękitnym Pokoju” – luksusowym, zamkniętym apartamencie w ekskluzywnym hotelu Escador, przeznaczonym wyłącznie na kolacje dla elity.

Wieczorem Pride stawia się na miejscu, czując się nieswojo w towarzystwie przedstawicieli wyższych sfer i najbogatszych ludzi w mieście. Wdaje się w rozmowę z doktorem Santinim – wybitnym, wziętym lekarzem, który wyznaje dziennikarzowi, że dla lukratywnej kariery porzucił swoje dawne marzenia o prawdziwej, badawczej pracy w laboratorium.

Po chwili głos zabiera przewodniczący zgromadzenia, wpływowy przemysłowiec Mark Barnett. Oficjalnie wita on dwóch nowych członków grupy: Charlesa Dovecotta (dyrektora linii lotniczych) oraz właśnie Elliota Pride’a. Barnett tłumaczy, że ich zgromadzenie nie posiada statutu, nie sporządza notatek ani nie ujawnia nazwisk z jednego, niezwykle mrocznego powodu. Wyjawia zszokowanemu dziennikarzowi tajemnicę, która łączy wszystkich zebranych w sali: każdy z obecnych tam mężczyzn popełnił w przeszłości morderstwo i udało mu się uniknąć sprawiedliwości.

Przewodniczący ogłasza, że grupa musi wyłonić spośród siebie jednego członka – tytułowego Przedstawiciela – który poniesie ciężar i wypełni w imieniu ich wszystkich „wielkie zadanie”. Aby wybór był sprawiedliwy, organizują losowanie. W pudełku znajduje się 17 drewnianych gałek: 16 białych i jedna czerwona. Jako pierwszy losuje dr Santini, jednak to Elliot Pride wyciąga czerwoną gałkę, stając się tym samym nowym Przedstawicielem zbrodniczego stowarzyszenia.

Zasady zadania są proste: członkowie mają rozjechać się do domów i czekać w pogotowiu na hasło. Gdy nadejdzie sygnał, wszyscy udadzą się w jedno miejsce, a Sam Twiney wraz z Barnettem osobiście odprowadzą tam Pride’a. Miejscem tym jest miejski „most samobójców”. Zadaniem Przedstawiciela jest skok w przepaść w idealnym momencie, aby przejść do historii jako okrągły, tysięczny samobójca, co ma stanowić zadośćuczynienie i swoisty upiorny pomnik dla bezkarności całej grupy.

Gdy nadchodzi czas, Pride zostaje przywieziony na miejsce i dosłownie wypchnięty z samochodu w stronę balustrady. Zanim jednak cokolwiek się wydarza, tuż obok zatrzymuje się mały, czerwony samochód. Wyskakuje z niego młoda, obca dziewczyna w czerwonym płaszczu i niespodziewanie rzuca się z mostu, ginąc na miejscu (spadając w dół „jak płatek róży”).

Akcja przenosi się w czasie. Zrujnowany nerwowo Elliot Pride siedzi samotnie w domu, pijąc pół szklaneczki whisky. Dziennikarz rzucił pracę w redakcji i próbuje zapić koszmarne wspomnienia, wierząc, że desperacki czyn nieznajomej dziewczyny wyzwolił go z obowiązku i uratował mu życie.

Wtedy następuje genialny zwrot akcji. W mieszkaniu Pride’a dzwoni telefon. Bohater podnosi słuchawkę i słyszy komunikat od członków grupy: „Rachunek wynosi 999. Nie ma chwili do stracenia”. Słuchowisko kończy się świadomością, że martwa dziewczyna w czerwonym płaszczu była dopiero 999. ofiarą mostu, a zbrodniarze wciąż domagają się, by to Pride został ofiarą numer tysiąc.

5/5 - (1 vote)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *